HOŞÇA KAL LORIENNA

loriennaBu, bir veda yazısıdır…
Hısım akrabaya, eşe kardeşe değil, kadim bir dosta ithaf olunan bir veda mektubu…

Bir dosta ki; beni nice dağda bayırda, kırda kırsalda yarı yolda bırakmamış…

Hayallerime ortak olmuş çoğu dostumdan daha “insan”…

İlk ağaç pipom “Lorienna”ya bir vedadır bu…

Evet, belki briar yani “gül kökü” değildi, şatafatı pahası falan da yoktu belki, ama ahlat ağacından oyulmuş yüreği benim nice derdimi sırtlamış, nice güzel hatırama gülümseyişler huzurlar katmış, ruhumu bedenimden kısa bir anlığına da olsa alıp bambaşka diyarlara, bambaşka zamanlara sürüklemişti…

O, benim zaman makinemdi sanki… Dertlerime örtülen bir görünmezlik peleriniydi.

Bu satırları yazarken, seninle son içimimi yapıyorum –daha doğrusu yapmaya çalışıyorum sevgili dostum. Çektiğim her nefeste biraz daha acıtıyorum seni, ya da öyle hissediyorum hırıltılı inleyişlerinden… Kesik kesik gelen dumanın için dahi gırtlağım canhıraş bir şekilde direniyor. Ateşinle yanarken, dumanınla kayboluyor dostluğumuzun son satırları… Derdini daha fazla tutamıyorsun içinde, közün ısısını bire bin katarak hissettiriyorsun parmaklarıma… Derken, daha fazla canını acıtmamak için kenara bırakıp soğutuyorum seni. Birazdan son veda gelecek biliyorum, öncesinde ise son vuslat…

Benimle geçirdiğin 10 güneş yılı için öyle minnettarım, öyle müteşekkirim ki sana…

Seni ilk içtiğim gün, bugünün ilkokul mezunları ana kucağında memedeydi daha.

Bugün zeytinini yediğimiz ağaçlar, yeni filizlenmiş birer nihaldiler.

Kaç iktidar devrildi dünyada, kaç bin çocuk açlıktan öldü Afrika’da kim bilir, seni ilk içtiğim günden beri…

Kaç evlilik “şiddetli geçimsizlikten” bitti, kaç boşanma davasında hâkim “davanın kabulü ile çiftlerin boşanmalarına” karar verdi biz seninle sessizce geçinip giderken… Dile bile kolay değil, insan parasıyla edersiz, ahşap bir pipo olup da 10 koca sene dert yüklü bir âdemoğluna bütün bir omuz, bir yoldaş olabilmek, ne kadar zor görüyorsun işte.

Her şeyin zamanın hükümranlığı karşısında bir mum gibi eriyip gittiği, değişimin kendisinin dahi değiştiği bir çağda, değişmeyen bir adres kalabilmek ne kadar zor…

Bu yazıyı okuyanların çoğu anlayamaz seninle beni, sevgili dostum. Hatta pipo içenler dahi hatırı sayılır bir çoğunlukla katılmayabilir sana yüklediğim anlama. En uzak mesafenin birbirini anlamayan iki insan arasındaki olduğu şu zamanda, hiçbir şeyin anlamı derinliğini koruyamazken, onlarca piposu olanlar gülüp geçebilirler bile… Şaşma, şaşırma dostum. Üzülme de… Sen tüm sükûnetinle, derin bir huzur içinde, yum gözlerini… Dostun ahir ömründe seni bir kenara atmayacak, sen gönül rahatlığıyla ve yılkıya bırakılmış atlar kadar özgürce tadını çıkar emekliliğinin.

Son bir kez kibritle buluşturuyorum çatlağı artık dışardan dahi görülen, solup dökülen gövdeni…

Duman değil artık genzime gelen, biliyorum; mazimizin gülümseten hatıraları…

Her şey için teşekkür ederim sana…

Hoşça kal yaban armudum, hoşça kal güzel dostum, uğurlar ola..

“Quisalan elevas min loth lorienna…”

Arda İnal
Arda İnal
9 Mart 1987'de, Muğla'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Muğla'da tamamladı. 2003 yılında ilk “edebi” eserlerini yazmaya başlayan, çeşitli hukukî ve edebî eserlerle yazın yaşamına devam eden Arda İnal’ın“Yitik Aşk’a Şiirler” isimli ilk şiir kitabı 2009 yılında Savaş Yayınları’ndan yayımlanmıştır. Daha sonraki yıllarda “Aşkın Beş Mevsimi” isimli ikinci şiir kitabıyla “Morto’nun Mezarlığı” isimli ilk öykü kitabını tamamlayan yazarın eserleri memleketi Muğla’daki yerel gazetelerde ve Ayna İnsan, Deliler Teknesi, Lacivert, Semaver, Ekin Sanat, Gerçemek gibi çeşitli dergilerde yayımlanmıştır. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olan ve bir süre serbest avukatlık yaptıktan sonra iki yıl Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı’nda hukuk uzmanı olarak görev yapan genç yazar, hâlen Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Başkanlığı’nda uzman yardımcısı olarak çalışmakta olup, Ankara’da ikamet etmektedir. Yapıtları: Köşke Giden Puslu Yol, 2007, Ankara (Makale) Yitik Aşk'a Şiirler, Savaş Yay. 2009, Ankara (Şiir) Morto’nun Mezarlığı, Kanguru Yay. 2014, Ankara (Öykü)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.